---------- Forwarded message --------- From: N Sekar <[email protected]> Date: Thu, Sep 4, 2025, 5:07 PM Subject: Fwdv- Food for thought To: Kerala Iyer <[email protected]>, Narayanaswamy Sekar < [email protected]>, Rangarajan T.N.C. <[email protected]>, Chittanandam V. R. <[email protected]>, Suryanarayana Ambadipudi < [email protected]>, Mathangi K. Kumar <[email protected]>, Rama (Iyer 123 Group) <[email protected]>, Mani APS <[email protected]>, Srinivasan Sridharan <[email protected]>
🏹 *வரலாற்றிலிருந்து புராணம் வரை: நம் சொந்த மூதாதையர்களையே ஏளனம் செய்ய நாம் எவ்வாறு கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டோம்?.* அவர்கள் நம் கோயில்களை எரித்தார்கள், நாம் அவற்றை மீண்டும் கட்டினோம். அவர்கள் நம் தங்கத்தை கொள்ளையடித்தார்கள், ஆனால் நாம் அதை திரும்ப சேர்த்தோம். ஆனால் அவர்கள் நம் வரலாற்றைத் திருடி "கற்பனை கதை, புராணம்" என்று அழைத்தபோது நாம் எதுவுமே செய்யவில்லை…. மாறாக அவர்களின் சதி திட்டத்தில் வீழ்ந்து, நாமும் அவர்களுடன் சேர்ந்து, நம் வரலாற்றையே அவமானம் செய்து எள்ளி நகையாடினோம், அதையே நம் குழந்தைகளுக்கும் கற்றுக் கொடுத்தோம். ▲ உங்கள் நாடி நரம்புகளில் சனாதனம் இருந்தால், கடைசி வரி வரை இதைப் படியுங்கள்... மேலும் உங்கள் இதிகாசத்தை இனி ஒருபோதும் கட்டுக்கதை அல்லது புராணம் என்று அழைக்காதீர்கள். நாம், நம் முன்னோர்களுடன் நடந்த காலம். நம் பாரதத்தில், ஒரு காலத்தில் … வரலாற்றுக்கும் நம்பிக்கைக்கும் இடையே இடைவெளி இல்லாது இருந்தது. ஏனென்றால் நமது வரலாறுதான் நமது நம்பிக்கை, நமது நம்பிக்கைதான் நமது வரலாறு. அயோத்தியின் ஒரு குழந்தைக்கு, ராமர் அங்கு பிறந்தார் என்பதை நம்பவேண்டியதில்லை, ஏனென்றால் ராமர் பிறந்த சரியான இடத்தை, அவருடைய தாத்தாவுக்குக் காட்டப்பட்டதைப் போலவே, அவருடைய தாத்தாவும் இவருக்கு காட்டியுள்ளாதால், அவர் அதை நன்றாக அறிவார். துவாரகையில் இருந்த ஒரு மீனவர், கிருஷ்ணரை ஒரு "புராணக்கதை" என்று நினைக்கவில்லை, தனது நகரம் ஒரு காலத்தில் யாதவர்களுக்குச் சொந்தமானது என்பதையும், கடல் அவர்களின் அரண்மனைகளை விழுங்கிவிட்டதையும் அவர் நன்றாக அறிந்திருந்தார். குருக்ஷேத்திரத்தில், விவசாயிகள் தங்கள் வயல்கள் ஒரு காலத்தில் பாண்டவர்கள் மற்றும் கௌரவர்களின் இரத்தத்தால் நனைந்திருந்ததை அறிந்து நிலத்தை உழுதார்கள். அவர்கள் அதை ஒரு "புத்தகத்தில்" படிக்கவில்லை, மண்ணே கதையைச் சொன்னது. இது நம் வரலாறு, "அது இப்படித்தான் நடந்தது." அது உடைக்கப்படாமல் இருந்தது. நாம் ஒருபோதும் சந்தேகிக்கவில்லை, ஏனென்றால் அந்த நினைவு கல்லில், பாடலில், நம் பெரியவர்களின் உதடுகளில் வாழ்ந்தது. *நம் வரலாற்றின் முதல் பெரிய காயம் - படையெடுப்பாளர்களின் தீப்பந்தம்* துருக்கிய படையெடுப்பாளர்கள் வந்தனர், பின்னர் முகலாய படையெடுப்பாளர்கள் வந்தனர். அவர்கள் நமது கோயில்களை மட்டும் தாக்கவில்லை, நமது நினைவின் பதிவுகளையும் தாக்கினர். நாளந்தாவின் நூலகங்கள் மாதக்கணக்கில் எரிந்தன, விலைமதிப்பற்ற கையெழுத்துப் பிரதிகள் கருப்பு சாம்பலாக சுருண்டன. விக்ரம்ஷிலா மற்றும் பிற சிறந்த கற்றல் மையங்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன, அவற்றின் அறிஞர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். அரச பரம்பரைகளின் செப்புத் தகடு கல்வெட்டுகள் நாணயங்களாக உருக்கப்பட்டன. பல நூற்றாண்டுகளாக வரலாற்றைப் பதிவு செய்த கோயில் ஆவணங்கள் ஆறுகளில் வீசப்பட்டன அல்லது முற்றங்களில் எரிக்கப்பட்டன. நமது இடத்தை ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்காக மட்டுமல்ல, நமது புவியியலை மீண்டும் எழுதுவதற்காகவும் நமது கோயில்களுக்கு மேல் மசூதிகள் எழுந்தன. எதிர்கால சந்ததியினரிடம் அவர்களின் அசல் பெயர்களை மறக்கடிப்பதற்காக, நகரங்கள், ஊர்களின் அசல் பெயர்கள் மாற்றப்பட்டன. அதன் பிறகும், நாம் நிலைத்திருந்தோம். எழுதப்பட்ட பதிவுகள் மறைந்தாலும், வாய்மொழி மரபு நிலைத்திருந்தது. நாம் இன்னும் ராம லீலாவுக்காக கூடினோம், இன்னும் கிருஷ்ணரின் பஜனைகளைப் பாடிக்கொண்டிருந்தோம், இன்னும் எங்கள் குழந்தைகளுக்கு புராணங்களைச் சொன்னோம். படையெடுப்பாளரின் வாள் காயப்படுத்த முடியும், ஆனால் அது நினைவை அழிக்க முடியவில்லை. *பின்னர் இரண்டாவது பெரிய காயம் வந்தது - காலனித்துவவாதியின் பேனா* பின்னர் ஆங்கிலேயர்கள் வந்தனர். அவர்கள் "அல்லாஹு அக்பர்" என்ற முழக்கத்துடன் வரவில்லை, மாறாக ஒரு வியாபாரியின் ஏமாற்றும் புன்னகையுடனும், ஒரு ராஜதந்திரியைப் போல பணிவுடனும், ஒரு ஆட்சியாளரின் குளிர்ச்சியான கணக்கீட்டுடனும் வந்தனர். முகலாயர்களால் ஒருபோதும் புரிந்து கொள்ள முடியாத ஒன்றை அவர்கள் கண்டார்கள்: "இந்த மக்கள் இன்னும் தங்கள் மூதாதையர்களுடன் நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் இன்னும் தங்கள் கடந்த காலத்திலிருந்து பலத்தைப் பெறுகிறார்கள். அவர்களின் கோயில்களை அழிப்பதன் மூலம் அல்ல, மாறாக அவர்களின் மனதை மாற்றுவதன் மூலம் அந்த இணைப்பை நாம் துண்டிக்க முடிந்தால், நாம் அவர்களை என்றென்றும் சொந்தமாக்கிக் கொள்ளலாம்." இவ்வாறுதான் மிகவும் ஆபத்தான படையெடுப்பு தொடங்கியது, நிலத்தின் மீது அல்ல, ஆனால் உண்மையின் மீது. *"வரலாறு" எப்படி "கற்பனை கதை" ஆனது?* ஆங்கிலேயர்கள், வில்லியம் ஜோன்ஸ், மேக்ஸ் முல்லர், மோனியர் வில்லியம்ஸ் போன்றவர்களை "ஸ்காலர்ஸ்" (அறிஞர்கள்) என்று அழைத்தனர், ஆனால் அவர்கள் தங்கள் குறிக்கோளை அடைவதை நோக்கி சேவை செய்தனர்: அது இந்துக்களை, தன்னை வெற்றி கொண்டவனின் பார்வையிலையே, தங்களைப் பார்க்க வைப்பது.. அவர்கள் நம் நூல்களை மொழிபெயர்த்தார்கள், ஆனால் ஒவ்வொரு வரியிலும் சந்தேகத்தை விதைத்தார்கள்: - ராமர், … ராமாயணத்தின் கற்பனை மன்னர்... - கிருஷ்ணர், … ஒரு பழம்பெரும் நாயகன், ஒருவேளை நாட்டுப்புறக் கதைகளால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கலாம்... - வேதங்கள், அலைந்து திரிந்த பழங்குடியினரால் இயற்றப்பட்ட பழமையான பாடல்கள்... அவர்கள் இந்த வார்த்தைகளை பள்ளிப் பாடப்புத்தகங்களில் எழுதினர். அந்த வார்த்தைகள் , கரையான்களைப் போல நம் சுயமரியாதையின் தூண்களைத் தின்றுவிட்டன. *மிக நேர்த்தியாக தேர்ந்தெடுத்து நமக்கு ஊட்டப்பட்ட இந்த விஷத்தை கவனிக்கவும்* - பைபிள்... வரலாறு. - குர்ஆன்... தெய்வீக வெளிப்பாடு. - ஆனால் ராமாயணம்? "கற்பனை கதை." - மகாபாரதமா? "கற்பனை கதை." இது ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல. இது மிகவும் புத்திசாலித்தனமான உத்தி. ராமன் ஒரு கட்டுக்கதை என்றால், கிறிஸ்து உண்மையாக இருக்கலாம். கிருஷ்ணர் ஒரு கட்டுக்கதை என்றால், அல்லாஹ்தான் அதற்குப் பதிலாக இருக்க முடியும். இந்த விஷம் வேர் வரை பாய்ந்தது. ஆங்கிலேயர்கள் 1947 இல் வெளியேறினர், ஆனால் அவர்கள் தங்கள் விஷத்தை அவர்களுடன் எடுத்துச் செல்லவில்லை. அவர்களுக்கு அது தேவையும் படவில்லை, அதற்குள் நாம் அதை விருப்பத்துடன் விழுங்கிவிட்டோம். *ஒரு புதிய வகையான இந்து உருவானான், மதச்சார்பற்ற… நவீன இந்து. சிவப்பு நிற தோல் , ஆங்கில மொழி தான் உயர்வானது என்ற , காலனித்துவவாதியின் சித்தாந்தத்தை சுமந்து சென்ற கழுதையானான்.* கோவர்த்தனைத் தூக்கிச் சென்ற கதையை கேட்டு அவன் சிரித்தான், ஆனால் நோவாவின் பேழையைக் குறித்து ஒருபோதும் கேள்வி கேட்கவில்லை. அவன் துவாரகையை ஒரு "கற்பனைகதை" என்று கேலி செய்தான், ஆனால் இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலை ஒரு புன்னகையும் இல்லாமல் ஏற்றுக்கொண்டான். அவன் ராமாயணத்தை ஒரு "கட்டுக்கதை" என்று கேலி செய்தான், ஆனால் பைபிள் கதைகளை "நம்பிக்கை சார்ந்த விஷயங்கள்" என்று அழைத்தான். இவர்கள் சுதந்திரமான சிந்தனையாளர்கள் அல்ல, அவர்கள் சரியான (Perfect) அடிமைகள். அவர்கள் தங்கள் எஜமானரின் பொய்களை, அந்த எஜமானரை விட மிகவும் கடுமையாகப் பாதுகாக்கிறார்கள். இந்த இரட்டை நிலைப்பாடுகள் உண்மையில் உங்கள் இதயத்தை உடைக்க வேண்டும். சற்று கற்பனை செய்து பாருங்கள் : இந்தியாவில் ஒரு பள்ளி பாடப்புத்தகம் குர்ஆனை "இஸ்லாமிய கட்டுக்கதை" என்று அழைத்தால், எவ்வளவு போராட்டங்கள், ஃபத்வாக்கள் மற்றும் கலவரங்கள் ஏற்படும் ?. ஒரு மேற்கத்திய செய்தித்தாள் இயேசுவின் கதையை "கிறிஸ்தவ கற்பனை கதை" என்று அழைத்தால், தேவாலயங்கள் இடியாய் சீறும். ஆனால் "இந்து கட்டுக்கதை"? அது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. ஒவ்வொரு தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளரும் கூச்சமின்றி, பயமின்றி அதைச் சொல்கிறார்கள். அரசியல்வாதிகள் நாக்கில் நரம்பின்றி மேடைகளில் முழங்குகிறார்கள். நாமும் எவ்வித எதிர்ப்பும், வெட்கமும் இல்லாமல் அதையே சொல்கிறோம். மற்றவர்களின் மூதாதையர்களைப் புனிதமாகக் கருதும் நாம், நம் சொந்த மூதாதையர்களைப் பார்த்து சிரிக்க , ஏளனம் செய்ய பயிற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளோம். வரலாறு என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக "கற்பனை கதை" என்று சொல்லும் ஒவ்வொரு முறையும், நீங்கள் அயோத்தியை புதைக்க உதவுகிறீர்கள். மகாபாரதத்தை "கட்டுக்கதை" என்று சொல்லும் ஒவ்வொரு முறையும், குருக்ஷேத்திரத்தின் மீது ஒரு இருளை கவிழ்க்கிறீர்கள். நீங்கள் ராமர் சேதுவை "இயற்கையானது" என்று ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு முறையும், உங்கள் சொந்த நாகரிகத்தின் நினைவை நீங்கள் ஒளி பெற செய்கிறீர்கள். ஆங்கிலேயர்கள் நம் நிலத்தை மட்டும் கைப்பற்றவில்லை, நம் மனதையும் கைப்பற்றினர். இன்று, இந்த பொய்களைச் செயல்படுத்துபவர்கள் வெளிநாட்டினர் அல்ல, "மதச்சார்பின்மை" என்ற பெருமைமிக்க அடையாளத்தை அணிந்துகொண்ட முட்டாள் இந்துக்கள், மதம் மாறிகள் தங்கள் சொந்த பாரம்பரியத்தின் சாம்பலில் நடனமாடுகிறார்கள். நாம் நினைவில் வைத்திருப்பதால் சனாதன தர்மம் நிலைத்தது. நாம் மறக்கும் நாளில் அது இறந்துவிடும். எதிரியின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்துங்கள். உங்கள் குழந்தைகள் தங்கள் சொந்த வேதங்களை, கலாச்சாரங்களை, பண்பாடுகளை, வாழ்வு முறைகளைப் பற்றி வெட்கப்படக் கற்றுக்கொடுப்பதை நிறுத்துங்கள். பொட்டு வைப்பது, பூ வைப்பது, கொலுசு அணிவது, வளையல் அணிவது அசிங்கம் என்ற நினைப்பை மாற்றுங்கள். "கற்பணை கதை, புராணக்கதை" என்று சொல்லாமல், இதிகாசம் – வரலாறு என்று சொல்லுங்கள். ஏனென்றால், ஒரு நாகரிகத்தின் இறுதி அழிவு, வெளியாட்கள் அதன் கோயில்களை எரிப்பதால் ஏற்படாது. அதன் சொந்தக் குழந்தைகளே அதன் நினைவை எரிக்கும்போது அது நிகழ்கிறது. இந்த உண்மை உங்களை உலுக்கியிருந்தால், அது உங்களிடம் மட்டும் நின்றுவிடாதீர்கள். அது பயணிக்கட்டும். அதைப் பகிருங்கள், மறுபதிவு செய்யுங்கள், ஒவ்வொரு நண்பருக்கும் அனுப்புங்கள். உங்களுடைய ஒவ்வொரு மறுபதிவும் பல நூற்றாண்டுகளின் பொய்களுக்கு ஒரு அடியாக இருக்கும். வெறும் வாசிப்பு மட்டும் வேண்டாம் - எழுந்து பகிருங்கள். Yahoo Mail: Search, Organize, Conquer <https://mail.onelink.me/107872968?pid=nativeplacement&c=US_Acquisition_YMktg_315_SearchOrgConquer_EmailSignature&af_sub1=Acquisition&af_sub2=US_YMktg&af_sub3=&af_sub4=100002039&af_sub5=C01_Email_Static_&af_ios_store_cpp=0c38e4b0-a27e-40f9-a211-f4e2de32ab91&af_android_url=https://play.google.com/store/apps/details?id=com.yahoo.mobile.client.android.mail&listing=search_organize_conquer> -- You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Thatha_Patty" group. To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to [email protected]. To view this discussion visit https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CABC81ZfqFEePYMYsXOuacc%3Db_wpaQsjY6fX3OHUmAAgoXBm8ww%40mail.gmail.com.
