PERCEPTION AND ILLUSION
The term ‘perception’ can be defined as judgment resulting from awareness
or understanding. It is a process that takes place in the mind. One of the
numerous definitions of the term ‘mind’ is that it is the organised
conscious and unconscious adaptive mental activity of an organism. The mind
processes the data collected through the senses and judges a situation. It
could be called a solipsistic thought because whatever or whoever one
thinks to exist or not exist, is merely what the mind perceives and
therefore, logically speaking, everything that exists, exists merely in the
mind. This thought could be interpreted in many ways, one of them being
that there is nothing outside of the mind. It means that how you perceive
something, or a situation makes all the difference. The knowledge of this
truth that some people have had has helped them create organised religions
in which members are forced to completely surrender their mind to the smart
few who run such cults. This crucial requirement of organised religions or
cults that their members should not think for themselves or read about
other ways of thinking and of living life, is usually enforced through
doctrinal injunctions which legalise severe punishments for those who do
not follow the laws of the cult or commit heretic acts such as something
even as simple as asking questions let alone extreme cases in which members
who dare to quit the cult are mercilessly and brutally executed.
Whereas on the other hand, the ancient Sanatana Dharma, which is a path
shown by great people of the past, leads a seeker away from ignorance,
confusion and delusion towards understanding what one is or rather, what
one is not. The Sanskrit expression “Neti Neti”, which can be found in ancient
scriptures such as the Brihadaaranyaka Upanishad, the Chandogya Upanishad,
and the Avadhuta Gita, means “Not this, not that”, “Neither this nor that”,
or simply, “Not this, not this.” It has been the great philosophy behind
the twin repetition of the two-syllable word that has attracted even
renowned western thinkers and philosophers towards Vedanta.
People undergo various stages of learning all through their life. Whether a
particular learning experience is a pleasant one or a painful one totally
depends on the way a person perceives it. People who are on the lower rungs
of the ladder of spiritual advancement usually, tend to wish for a smooth
and comfortable life and when they do not get what they want or when they
face challenges in life, they cast the blame on others, on their
upbringing, on god, or on their fate. It would not take beyond a person
with a fair amount of intelligence to grasp that if a person’s life were
truly so smooth and uneventful as they wished or prayed for, it could be
excruciatingly boring and unbelievably insipid. Your state of mind is the
only thing that you fully have under your control, and if you wished and
strived for, you could always have it under your control. That is what wise
and spiritually evolved people always do. Why would a sane person like you
want to give the only power you have with you to something or to someone
else? It should be you who decides whether or not you want to be happy and
not some other person. There is no doubt that when someone says or does
something unpleasant during one of your moments of great emotion, mental
weakness, or any other situation in which you are not fully exercising the
power you have on your own mind, you might tend to feel disturbed or might
sense that your pride is hurt. In such situations, a simple trick that
could help you would be to COME TO TERMS with the disturbing situation, at
least temporarily. This will give you more time to thoroughly and
intelligently analyze the inputs you receive through your senses and
process them in a sane and wiser manner.
As against what happens in organised religions, Krishna, towards the end of
his discourse to Arjuna in the Shrimad Bhagavad Gita, says:
इति ते ज्ञानमाख्यातं गुह्याद्गुह्यतरं मया |
विमृश्यैतदशेषेण यथेच्छसि तथा कुरु || १८ ६३ ||
“यथेच्छसि तथा कुरु’ Do what you wish to do
Krishna says to Arjuna: I have taught you the secret wisdom which is deeper
than all that is confidential and profound. Reflect fully on what I have
declared to you and do what you wish to do.
Krishna’s teachings enlighten a seeker about the general principles of
nature, of universal Oneness, of the supreme knowledge of the Self in all
living beings, and above all, of the natural law of cause and effect. The
main task in the three major stages of this path, primarily, is to gain
mastery over your mind and to arrest it from deluding you into perceiving
that your SELF, that your Ego or your feeling of “I” makes you believe to
be restricted to the space within the boundary of your skin, is different
and separate from the rest. As against organised religions that hijack the
minds of their followers, the Sanatana Dharma encourages people to ask
questions, to introspect, to discover, to share their knowledge with
others, and above all, to respect the whole of nature of which all living
beings are straight-out the all-pervading SELF residing in physical
containers called bodies.
Shri Ramana Maharshi once said, “Your own Self-Realization is the
greatest service you can render the world.” Once a person reaches the third
stage of realising universal oneness, they find no need for deities,
rituals, or anything else that their society normally expects its members
to do.
There are no concepts of belief or obedience in the Sanatana Dharma,
unless it is some strange subsect started by someone like a ‘godman’ or
‘god woman’. One who lives life based on the principles and teachings of
the Sanatana Dharma, is not forced to believe in something or obey any
authority. Belief and obedience which are two most essential requirements
in organised religions do not exist in the Dharmic path of seeking or
rather, of discovering the path towards Universal Oneness. All that a
person who wishes to evolve Karmically needs to do is to be a modest
seeker. Rather than living the life of a slave in man-made cults and being
bound by traditions, cultural differences, and the ‘holier than thou’
mentality; it is that highest state of bliss that comes with
self-realization that one should be aiming for. The philosophy taught in
the Shrimad Bhagavad Gita:
that God is not some separate spirit or being up there. This
understanding is easily achievable by internalizing the nondualistic
understanding of God taught in the scripture.
That all beings are equal.that the three Gunas are the ones that cause all
action. If you feel you did something wrong in the past, don’t torment
yourself with thoughts of guilt. It was not you but it was your Gunas
that caused those actions. Work on changing your attitude and general
nature, and all will be fine.
that every action has a reaction and that your past, present and future are
interrelated parts of an infinite continuum. The way to influence the
future would be through action and when the attitude of a person, which is
basically formed by their Gunas is noble, their actions too would be noble.
As per the natural law of cause and effect, noble actions get noble results.
that right action is known as Nishkaama Karma which means action done with
no attachment to the result of the action or to the reward that might come
along with it.
that love and respect for nature, and practising social responsibility are
the easiest ways to follow Dharma.
that shedding ego and surrendering all your thoughts, words and deeds to
the Supreme all-pervading Krishna or Brahman or whatever you may call that
all-pervading truth which you cannot truly define, can free you of all
Karmic bondage.
that the sanest way to being at peace all the time is to be prepared for
anything anytime.
that fate and destiny are certainly true but they can always be influenced
through righteous or unrighteous thoughts. words, and deeds.
The mind that most of the time pretends to be the master is merely what we
may call an interface between the Divine Self and the body with all its
organs and functions. The Ultimate Truth is that the all-pervading Self or
consciousness in your person makes you Divine. YOU are it. Indeed, YOU are
that. Tat Tvam Asi PEREPTION IS THAT OF MIND AND ULTOMATELY PERCEPTION IS
YOURSELF. K RAJARAM IRS 16825
---------- Forwarded message ---------
From: Chittanandam V R <[email protected]>
Date: Fri, 15 Aug 2025 at 21:16
Subject: Fwd: இந்திரா Priyadarshini - Faith
To:
*பயணம் பார்வையாலா? பற்றாலா?*
*இந்திரா **பிரியதர்ஷிணி *
இந்த விவிலிய வாக்கியம் கொரிந்தியர் 5:7. மிகவும் பிடித்த ஒன்று. சரியான வேத
வாக்கியம். "ஃபார் வி வாக் பை ஃபெய்த் நாட் பை ஸைட்" என்பதாகும். "For we
walk by faith, not by sight".
இது என்ன கண் காணாது போனால் எங்ஙனம் நடக்க முடியும் என்று தோன்றும்.
வாழ்க்கைப் பாதை குறித்து சொல்லப்பட்ட வாக்கியம். கண்கள் பலவும் காண்கின்றன.
அதில் உட்பொருள் உணரும் திறன் இல்லை. அப்படியே கண்டாலும் உய்த்துணரும் சக்தி
பின்னில் இருந்து உந்தும் அறிவின் பாற்பட்டு இருக்கிறது. அந்த அறிவில்
மனிதர்க்கு மனிதர் பார்வை வேறுபடுகிறது. அதனால்தான் அதை பெர்ஸ்பெக்டிவ் எனறு
சொல்கிறோம்.
புறக்கண்ணில் ஒரு குறிப்பிட்ட தொலைவு வரை காண முடியும். அப்புறம் மங்கி
புள்ளியாகி மறைந்தே போய் விடுகிறது. பைனாகுலர் டெலஸ்கோப் தொலை நோக்கி எல்லாம்
தேவைப்படுகின்றன. அவற்றிற்கும் எல்லை உண்டு. புறத்தில் உள்ள தொலைவில் உள்ள
கிரக நிலைகள் விண்மீன்கள் காணக்கூட கருவிகள் எல்லை வரை உண்டு. சமுத்திர ஆழம்
காணக் கருவிகள் உண்டு. மனித மன ஆழத்தை அளக்க ஏதேனும் கருவி உண்டா? இதயத்தை
முகத்தில் வைப்பேன் என்று இறைவன் சொன்னான் எனக் கவிதை உண்டு. அதிலும் பிற மனம்
தள்ளி நம் மன ஆழம் நமக்கே தெரியாது. ஆங்கிலத்தில் இந்தக் காணுதலுக்கு நிறையப்
பதங்கள் உள்ளன. வ்யூ, விஷன்,பெர்ஸ்பெக்ட்டிவ், சைட் என்று பலவும்.
கீழை நாட்டுப் பண்பாட்டில் இந்தப் பதங்கள் புறக்கண்ணைக் கடந்து அறிவின்பால்
வைக்கப்பட்டுள்ளது. அறிவு மெய்யறிவு பாெய்யறிவு என்று இரு நிலை. அறிவால்
அறிந்து அவன் இருதாள் பணிவதே அறிவு. மற்றது அறிவு போல் தோன்றும் அறியாமை. அதை
அறிவென்று கொள்வதே ஒரு கண்மறைப்புத் தான். இது மேலை நாடுகளில்
எளிமைப்படுத்தப்பட்டு காணுதல் இறையின் பால் உள்ள நம்பிக்கையின்பால் வைக்கப்
பட்டுள்ளது. வெறும் நம்பிக்கை அல்ல முழு நம்பிக்கை. சலம் இலா அணிலம் போல்
என்ற ஆழ்வார் வாக்கு மாதிரி. அது எப்படியும் நம்மைக் கொண்டு செலுத்தும்,
கள்ளும் முள்ளும் உள்ள பாதையிலும். கண் காணாத புதை குழிகளையும் நம்மைக்
கடக்கச் செய்யும். ஸ்ரீ இராமகிருஷ்ணர் கதையில் ஜடிலன் காட்டை ஹரி நாமம் கொண்டு
கடந்த மாதிரி. இதனால்தான் இறுக இறைப் பற்றை பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும்.
நம்பிக்கை என்பது முதல் படி. அதைக் கடந்து பரிபூர்ண சரணாகதி நம் நூல்கள்
காட்டுவது. nānyaṃ jānē naiva jānē na jānē என்று ஸ்ரீ ராம ரக்ஷா ஸ்தோத்ரம்.
ஸ்ரீ ராமா உன்னையன்றி வேறு எவர் ஒருவரையும் நான் அறியேன். எத்தனையோ
க்ரந்தங்கள் எழுதிய ஸ்ரீ சங்கர பகவத்பாதர் நஜாநாமி சப்தம் நஜாநாமி அர்த்தம்
நஜாநாமி பத்யம் நஜாநாமி கத்யம் என்று ஸ்ரீ ஸூப்ரமண்ய புஜங்கத்தில் சொல்கிறார்.
நான் வாக்குகள் அவற்றின் பொருள் மற்றும் செய்யுள் அல்லது உரைநடை என ஒன்றையும்
அறியேன். இதில் ஒரு நிபந்தனையற்ற ஒப்புதல் இருக்கிறது. என் அறிவும் பார்வையும்
திறனற்றவை என்பதே அது. பெரியவர்களே அப்படி சொல்லியிருக்க நம் சிற்றறிவை
வைத்துக் கொண்டா விளையாடுவது?
நமக்கு அறிவு இருக்கிறது என்று காட்ட பலவும் செய்து கொடி நாட்ட
வேண்டும். பாரதி பாஷையில் சில வேடிக்கை மனிதர் போலப் பிறர் வாடப் பல செயல்
செய்ய வேண்டும். மனம் வாடித் துன்பமிக உழல வேண்டும். தேடிச் சோறு நிதம்
தின்பதே இப்போது கஷ்டமாக இருக்கிறது. இந்த ஈசல் வாழ்வில் சின்னஞ்சிறு கதைகள்
எல்லாம் பேசி எதற்கு நேரத்தை வீணடிக்க வேண்டும்? இறைப் பதத்தில் சொல்லி விட்டு
வழி நடக்கத் துணையும் உண்டு. காப்பும் உண்டு. என் போன்ற சோம்பேறிகள் கண்ட வழி.
திருத்தணி முருகன் வழித்துணை வருவான் என்ற வாரியார் சுவாமிகள் வாக்கன்றி இந்த
விவிலிய வசனத்திற்கு வேறு நல்ல மொழி பெயர்ப்பில்லை. ஆங்கிலத்தில் ப்ராக்ஸி மறு
வாக்கியம் மாதிரி. இறை வலிமையும் கருணையும் நிறைந்த ஒரு பொருள்.
*இந்திரா பிரியதர்ஷிணி *
******************************************
*சித்தானந்தம் *
--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups
"Thatha_Patty" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email
to [email protected].
To view this discussion visit
https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CAL5XZop5xBJxQJ6WsD8zT33b%2BXxGbBcuTfPQRV6sw4nGXGJ2GA%40mail.gmail.com.
